Menu

Okiem obserwatora

Blog o problematyce społecznej i o Cieszynie. Z przerywnikami fotograficznymi przyrodniczymi i krajobrazowymi.

Janusz Korczak

missjonash

Janusz Korczak (Henryk Goldszmit) urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 roku. A więc w dniu swej śmierci (5 lub 6 sierpnia 1942 roku) miał 63 lub 64 lata. Często myślę o Panu Doktorze w związku z ostatnio głośną sprawą o uznanie za datę śmierci Janusza Korczaka właśnie daty sierpniowej z 1942. Bo nadal obowiązuje data śmierci jaką przyjął sąd uznając Doktora Korczaka za zmarłego dnia 9 maja 1946 roku. Ta "walka o datę śmierci" wiąże się z prawem do publikacji jego dzieł. Po 70 latach prawa autorskie wygasają czy jakoś tak...

Kilka miesięcy wcześniej był inna "afera" dotycząca Janusza Korczaka. Naukowcy przedstawiali alternatywną wizję ostatniej drogi Doktora z jego dziećmi do pociągu śmierci. Jesteśmy przyzwyczajeni do wizji radosnego pochodu, dziarskiego marszu i pełnego spokoju. Naukowcy jednak podważyli tę wizję (popartą ponoć głosami świadków przejścia dzieci, opiekunów w tym np. Stefanii Wilczyńskiej i Janusza Korczaka) podając inne opisy świadków oraz opierając się na dowodach pośrednich w tym na pamiętniku i listach pisanych przez Starego Doktora. Według nich Janusz Korczak był tak bardzo chory, że ledwo szedł i z pewnością umarł w pociągu, zanim dotarł do obozu zagłady.

Czy dla mnie ma to znaczenie, że nie biegli i nie podskakiwali radośnie jak można było zobaczyć na filmie Wajdy? Ma - dla mnie bardziej prawdziwa wydaje się wizja chaotycznego pochodu, przesiąkniętego panicznym strachem, apatią, autyzmem, ale tym bardziej doceniam to, że Janusz Korczak nie skorzystał z co najmniej kilku propozycji uratowania siebie. Był chory, bardzo słaby, miał gorączkę i ledwo oddychał, ale nie zostawił swoich dzieci. Był z nimi, to przecież był cały jego świat od młodości aż po okrutną śmierć.

Zawsze też zastanawiałam się skąd ten mrok. Czy z obserwacji otoczenia? Czy Doktor Korczak przeniósł mroczną atmosferę i historie swoich dzieci do książek? Przyznam szczerze, że do dnia dzisiejszego boję się "Kajtusia Czarodzieja". Po prostu się boję... Nie samej treści - tę rozumiem i aprobuję, ale obok treści jest taki jakiś mrok (to słowo najbardziej mi pasuje), który wywołuje lęk. A może tak ma być? Jeśli się nadużyje władzy i bezrozumnie szafuje potęgą to świat wokół po prostu jest mroczny?

Najbardziej szanuję i podziwiam Henryka Goldszmita za patrzenie na dziecko jak na partnera, stosowanie dyskusji jak równy z równym i ewidentną miłość do dzieci. Nie ma dziecka, jest człowiek! Oprócz stosunku do dzieci zawsze patrzyłam z podziwem na cierpliwą i stałą postawę tolerancji i prób zbliżenia Polaków i Żydów. Myślę, że śmiało można by tu sparafrazować i powiedzieć: "Nie ma Żyda czy Polaka, jest człowiek". Za co jeszcze go kocham? Za to, że został w Polsce chociaż było mu ciężko znosić przejawy segregacji, nietolerancji i antysemityzmu. Poważnie rozważał wyjazd do Palestyny, ale został. Ważniejsze były dzieci... I za to jeszcze, że potrafił dla dzieci (i polskich i żydowskich) żebrać, płaszczyć się, manipulować bogatymi Warszawiakami, tak aby poczuli snobistyczną przyjemność z dobroczynności na rzecz Naszego Domu i Domu Sierot. To nie było przyjemne, ani łatwe...

 



Tekst bierze udział w konkursie "Blogerzy dla Korczaka" -  aby poznać szczegóły konkursu kliknij na baner powyżej.

Zachowajmy pamięć o Starym Doktorze jak najdłużej!


Blog Day 2012

missjonash

Zgodnie z tradycją dziś jest Blog Day. Święto blogerów i szansa na pokazanie światu ciekawych blogów. W tym dniu blogerzy umieszczają u siebie linki do polecanych przez siebie blogów.

 

Oto moje propozycje (trudno mi było wybrać tylko 5...)

1. http://jatyon.blox.pl - Blog: "RADA NIE RADA" Nikitaps

2. http://mojapolskadomowa.blox.pl Blog: "To mój kraj" Marzateli

3. http://www.kneziowisko.pl - Blog: "Kneziowisko"

4. http://cheronea.blox.pl - Blog; "Słuchać a nie tylko słyszeć" Cheronei

5. http://retrospekcjewolanda.blox.pl/html - Blog: "Retrospekcje Wolanda" 

Wirusowy antypost

missjonash

Marzatela zaprosiła mnie do zabawy w Eksperyment "Antypost" czyli: jak rozpuścić blogowego wirusa

Chodzi o to aby na blogu opublikować notkę zawierającą 7 absolutnie nieprawdziwych informacji związanych z podstawową tematyką blogu. Trzeba mi zabawy rodem z podstawówki a więc chętnie podaję dalej. Tematyka tego bloga to teraz będzie bardziej społeczeństwo, ale i polityka więc moje antytezy to:

1. Jestem zdeklarowaną miłośniczką wykonywania kary śmierci;

2. Nie znoszę Tadeusza Mazowieckiego!;

3. Ludzie są z natury źli;

4. Głosowałam na Prawo i Sprawiedliwość;

5. Najlepszym systemem społeczno - politycznym był realny socjalizm. Żałuję, że go już nie ma!;

6. Nigdy nie głosuję w wyborach parlamentarnych, samorządowych i na prezydenta;

7. Nigdy nie słyszałam o systemie pomocy społecznej. Nie wiem co to takiego.

 

Do zabawy chcę zaprosić Cheroneę, Aviancę, Kneziowisko, Nocriego i Wolanda



Pracownik socjalny

missjonash

A teraz kilka słów o tym kim jest i jakie ma zadania pracownik socjalny. Wielokrotnie spotykałam się z opinią: "no cóż takiego ta pani robi?, pisać to i ja umiem". Tymczasem pracownik socjalny jest (a przynajmniej powinien być) specjalistą w  zakresie rozpoznawania potrzeb, doradcą, mediatorem itp. itd. Musi mieć przynajmniej podstawy wiedzy o psychologii, socjologii i być mistrzem komunikacji. Jak to wygląda na co dzień to mogą ocenić ci, którzy kontaktują się z pracownikami socjalnymi.

Rasowy pracownik socjalny cierpnie gdy słyszy: "pani opiekunko", "przyszła ta z opieki" lub że pracownik socjalny to "pani od cebuli" (to chyba bierze się z dawnych czasów gdy "socjalny" zaopatrywał zakład pracy w różne dobra. W ogóle to większość pracowników pomocy społecznej denerwuje się słysząc "opieka". Ludzi, którzy nie mają do czynienie z pomocą społeczną rozumiem, ale czemu dziennikarze nie nauczyli się, że od tylu lat (29 listopada 1990) roku nie ma już opieki społecznej? I wbrew pozorom to nie kwestia samej nazwy. Opieka to zajmowanie się kimś zależnym, niezdolnym do samodzielności - pomaga się partnerowi, osobie równej, która tylko czasowo wymaga wsparcia. 

A co mówi o wykształceniu, kwalifikacjach i zadaniach pracownika socjalnego Ustawa? (podkreślenia moje)

Rozdział 2
Pracownicy socjalni
Art. 116.
1. Pracownikiem socjalnym może być osoba, która spełnia co najmniej jeden z niżej
wymieniowych warunków:
1) posiada dyplom ukończenia kolegium pracowników służb społecznych;
2) ukończyła studia wyższe na kierunku praca socjalna;
3) do dnia 31 grudnia 2013 r. ukończyła studia wyższe o specjalności przygotowującej
do zawodu pracownika socjalnego na jednym z kierunków:
a) pedagogika,
b) pedagogika specjalna,
c) politologia,
d) polityka społeczna,
e) psychologia,
f) socjologia,
g) nauki o rodzinie.

Art. 119.
1. Do zadań pracownika socjalnego należy w szczególności:
1) praca socjalna;
2) dokonywanie analizy i oceny zjawisk, które powodują zapotrzebowanie na
świadczenia z pomocy społecznej oraz kwalifikowanie do uzyskania tych
świadczeń;
3) udzielanie informacji, wskazówek i pomocy w zakresie rozwiązywania
spraw życiowych osobom, które dzięki tej pomocy będą zdolne samodzielnie
rozwiązywać problemy będące przyczyną trudnej sytuacji życiowej;
skuteczne posługiwanie się przepisami prawa w realizacji tych zadań;
4) pomoc w uzyskaniu dla osób będących w trudnej sytuacji życiowej poradnictwa dotyczącego możliwości rozwiązywania problemów i udzielania
pomocy przez właściwe instytucje państwowe, samorządowe i organizacje
pozarządowe oraz wspieranie w uzyskiwaniu pomocy;
5) udzielanie pomocy zgodnie z zasadami etyki zawodowej;
6) pobudzanie społecznej aktywności i inspirowanie działań samopomocowych
w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych osób, rodzin, grup i środowisk
społecznych;
7) współpraca i współdziałanie z innymi specjalistami w celu przeciwdziałania
i ograniczania patologii i skutków negatywnych zjawisk społecznych, łagodzenie
skutków ubóstwa;
8) inicjowanie nowych form pomocy osobom i rodzinom mającym trudną sytuację
życiową oraz inspirowanie powołania instytucji świadczących usługi
służące poprawie sytuacji takich osób i rodzin;
9) współuczestniczenie w inspirowaniu, opracowaniu, wdrożeniu oraz rozwijaniu
regionalnych i lokalnych programów pomocy społecznej ukierunkowanych
na podniesienie jakości życia.

2. Przy wykonywaniu zadań pracownik socjalny jest obowiązany:
1) kierować się zasadami etyki zawodowej;
2) kierować się zasadą dobra osób i rodzin, którym służy, poszanowania ich godności i prawa tych osób do samostanowienia;
3) przeciwdziałać praktykom niehumanitarnym i dyskryminującym osobę, rodzinę lub grupę;
4) udzielać osobom zgłaszającym się pełnej informacji o przysługujących im świadczeniach i dostępnych formach pomocy;
5) zachować w tajemnicy informacje uzyskane w toku czynności zawodowych, także po ustaniu zatrudnienia, chyba że działa to przeciwko dobru osoby lub rodziny;
6) podnosić swoje kwalifikacje zawodowe poprzez udział w szkoleniach i samokształcenie.

Aha, chciałam też dodać, że jest to zawód z przyszłością, albowiem od roku 2015 Polska będzie musiała przestrzegać standardu: jeden pracownik socjalny na 2 tysiące mieszkańców lub nie więcej niż 50 czynnych środowisk korzystających z pomocy. No żyć nie umierać. Wreszcie będzie czas na rozmowę z rodziną :)

Pomoc społeczna

missjonash

Ustawa o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 (tekst jednolity) Dz.U. 2004 Nr 64 poz. 593 (podkreślenia moje)

Słowo (a może kilka) komentarza do tekstu źródłowego

Pomoc udzielana jest generalnie osobom, które spełniają kryterium dochodowe i dodatkowo są obarczone jedną z wymienionych w ustawie dysfunkcji (np. narkomania) lub doświadczają jakiegoś określonego ustawą stanu (np. wielodzietność, klęska żywiołowa itp.). niektóre formy pomocy są udzielane na innych zasadach np. praca socjalna każdemu kto się zgłosi po pomoc.

Pomoc powinna być adekwatna do sytuacji i zapewniać warunki odpowiadające godności człowieka. Jednocześnie jest uzależniona od możliwości gminy.

Klient jet zobowiązany do współdziałania i szczerości oraz do wykonywania pewnych rzeczy np. szukania pracy lub leczenia się w przypadku uzależnienia itp. Jednak ustawa nakłada dowolność odebrania świadczeń gdy człowiek nie chce się leczyć czy odmawia przyjęcia pracy. Co więcej pracownik socjalny podejmując decyzję o ograniczeniu lub odebraniu pomocy musi mieć na uwadze dobro np. małoletnich dzieci osoby, która nie realizuje wspólnych ustaleń.

Gmina teoretycznie może zwiększyć kryteria dochodowe, ale szczerze wątpię, czy któraś to zrobiła. Ale może się mylę.

Tyle ustawa o pomocy jako takiej. Następnym razem zajmiemy się cechami pracownika socjalnego i jego kompetencjami (wszystko oczywiście w oparciu o ustawę).


***

Art. 2. 1. Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
2. Pomoc społeczna organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.
Art. 3. 1. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.
2. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.
3. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy.
4. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
Art. 4. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej.

Art. 7. Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:
1) ubóstwa;
2) sieroctwa;
3) bezdomności;
4) bezrobocia;
5) niepełnosprawności;
6) długotrwałej lub ciężkiej choroby;
7) przemocy w rodzinie;
7a) potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;
8) potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
9) bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa
domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;
10) braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze;
11) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą;
12) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;
13) alkoholizmu lub narkomanii;
14) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;
15) klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Art. 8. 1. Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91, przysługuje:
1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł, (w chwili obecnej jest to 477 zł) zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej",
2) osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł (teraz 351 zł), zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie",
3) rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowym rodziny"
- przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.
2. Rada gminy, w drodze uchwały, może podwyższyć kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uprawniające do zasiłków okresowego i celowego.

Art. 11. 1. W przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego.
2. Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwanie szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych, robót publicznych lub prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
3. W przypadku odmowy przyznania albo ograniczenia wysokości lub rozmiaru świadczeń z pomocy społecznej należy uwzględnić sytuację osób będących na utrzymaniu osoby ubiegającej się o świadczenie lub korzystającej ze świadczeń.
Art. 12. W przypadku stwierdzonych przez pracownika socjalnego dysproporcji miedzy udokumentowana wysokością dochodu a sytuacją majątkową osoby lub rodziny, wskazującą, że osoba ta lub rodzina jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiowa, wykorzystując własne zasoby majątkowe, w szczególności w przypadku posiadania znacznych zasobów finansowych, wartościowych przedmiotów majątkowych lub nieruchomości, można odmówić przyznania świadczenia.
Art. 13. 1. Osobie odbywającej kare pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej.
2. Osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń.

Rozdział 2
Zadania pomocy społecznej
Art. 15. Pomoc społeczna polega w szczególności na:
1) przyznawaniu i wypłacaniu przewidzianych ustawa świadczeń;
2) pracy socjalnej;
3) prowadzeniu i rozwoju niezbędnej infrastruktury socjalnej;
4) analizie i ocenie zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej;
5) realizacji zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych;
6) rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych
potrzeb.
Art. 16. 1. Obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie ustalonym ustawa.
2. Gmina i powiat, obowiązane zgodnie z przepisami ustawy do wykonywania zadań pomocy społecznej, nie mogą odmówić pomocy osobie potrzebującej, mimo istniejącego obowiązku osób fizycznych lub osób prawnych do zaspokajania jej niezbędnych potrzeb życiowych.
3. Pomocy nie mogą również odmówić podmioty, którym jednostki samorządu terytorialnego zleciły realizacje zadań, na zasadach określonych w art. 25.

 

© Okiem obserwatora
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci